Het eerste hoofdstuk is te lezen op de website van de uitgeverij.

Het heeft lang geduurd, maar nu is het zover: de Nederlandse vertaling van het boek over Chinese karakters van Cecilia Lindqvist is uit. Dit standaardwerk verscheen in 1989 in Zweden en is in vele talen vertaald, ook in het Chinees. Het boek is een heerlijk bladerboek voor iedereen die interesse heeft in Chinese karakters, de oorsprong ervan en de verhalen eromheen. Waarom zien Chinese karakters eruit zoals ze eruit zien? Dat is de centrale vraag die de auteur probeert te beantwoorden.
Sinds het begin van haar studie Chinees, in de jaren zestig bij de bekende sinoloog Karlgren, merkte Lindqvist hoe belangrijk het was om een verhaal te horen bij een karakter. Zoveel gemakkelijker uiteindelijk ook kun je het karakter onthouden. Ze begon het boek te schrijven en merkte dat veel informatie oud en echterhaald was. Er werden immers vele archeologische opgravingen verricht, die telkens nieuwe informatie over de oorsprong van karakters gaven.
Het boek leunt dan ook zwaar op de archeologie. We zien tal van afbeeldingen van voorwerpen die te maken hebben met hoe de oude Chinezen de werkelijkheid om zich heen 'verwoordden' in karaktertekens.

De Chinezen keken vaak ook anders aan tegen dingen dan westerlingen. Leuk om te lezen is bijvoorbeeld de achtergrond van het karakter voor 'neus': Westerlingen tekenen een neus meestal in zij-aanzicht. Chinezen tekenen juist een vooraanzicht, wat uiteraard een heel ander plaatje oplevert.Het karakter voor neus is daarop gebaseerd.(zie plaatje uit het boek:)

Karakter voor 'neus'

Door alle informatie die Lindqvist uit externe bronnen of uit eigen China-ervaringen rond een karakter optekent, is het boek ook nog eens een cultuur-historisch juweeltje.

Het boek is ingedeeld naar thema's: het menselijk lichaam, water en bergen, akkerbouw, daken en huizen, cijfers en abstracte tekens en vele andere. Ook laat Lindqvist zien hoe karakters worden geschreven.

Het enige punt van kritiek op dit bijna 400 pagina's tellende boek is helaas wel een fundamenteel punt: vrijwel nergens staat bij de karakters geschreven hoe je ze uitspreekt, oftwel: de transcriptie ontbreekt. Aan het eind van het boek meldt de schrijfster uit dat 'het te ver zou voeren om ons in de uitspraak te verdiepen', maar dat lijkt een grote gemiste kans. Met heel weinig extra moeite was dit boek volledig geweest.

Cecilia Lindqvist was begin november 2007 in Leiden, op uitnodiging van het Sinologisch Instituut. Foto © Geledraak.nl