De Pekingmens
Van groot belang voor het culturele erfgoed van China is de vindplaats van de fossiele resten van de Pekingmens, nabij Beijing. De overblijfselen van deze 300-400 duizend jaar oude soort zijn in de jaren twintig van de vorige eeuw gevonden.  Is de Pekingmens de voorouder van de Chinezen? Op Geledraak een uitgebreid overzicht: de fossiele vondsten en de mysterieuze verdwijning ervan en de plaats van de Pekingmens in de menselijke evolutie. En: ondanks de verdwijning zijn de (afgietsels van) de fossielen nog te zien in diverse musea, o.a. in Haarlem.
Inleiding
In 1859 publiceerde Darwin zijn veelomvattende evolutietheorie. Sindsdien zijn ontelbare wetenschappers en amateurs in de weer om deze theorie te toetsen en ondersteunende bewijzen te verzamelen. Het meest spannende (en controversiële) is het de oorsprong van de menselijke soort te achterhalen in het licht van de evolutietheorie. Hierbij raakten paleontologen verwikkeld in een ware jacht op fossielen overal ter wereld. Zo deden in de twintigste eeuw de ontdekkingen, in de buurt van Peking (Beijing), van de fossiele overblijfselen van een mensensoort veel stof opwaaien. Het gaat hier om de zogenaamde Pekingmens (Engels ‘Peking Man’), oorspronkelijk bekend onder de wetenschappelijke benaming Sinanthropus pekinensis. Tegenwoordig wordt deze op de moderne mens lijkende bewoner van China gerekend tot de uitgestorven mensensoort Homo erectus.
De geschiedenis van de ontdekking van de Pekingmens gaat terug tot het begin van de 20e eeuw. Westerse geleerden kregen interesse in de herkomst van de zogenaamde 'drakenkiezen', die in Peking bij sommige Chinese apothekers te koop waren.
Het spoor leidde naar een heuvelachtig gebied ten zuiden van Peking. Hier, in de zogenaamde ‘Drakenbeenderenheuvels’ nabij de plaats Zhoukoudian (Beijing stadsprovincie), werd in 1929 het eerste exemplaar gevonden van de schedel van het menselijke wezen, aan wie ooit de 'drakenkiezen' toebehoord moeten hebben.
Er zouden nog vele vondsten volgen, die gezamenlijk een goed beeld geven van de voornaamste karakteristieken van dit menselijke wezen met een geschatte ouderdom van ongeveer 300.000 tot 600.000 jaar.
Kaartje van de omgeving van Peking (Beijing) met aanduiding van de locatie van Zhoukoudian, de vindplaats van de Pekingmens. (Naar Stadsplattegrond Beijing).
Dramatisch was de spoorloze verdwijning in 1941 van alle tot dan toe gedane vondsten tijdens de chaos van de Japanse bezetting van Peking en omgeving. Ondanks alle naspeuringen is er geen enkel stuk na WO II meer teruggevonden, zodat aangenomen moet worden dat ze voor altijd verloren zijn.
Gelukkig zijn er van alle oude stukken goede afgietsels gemaakt en zijn er sindsdien ook weer nieuwe fossielen gevonden, zodat wetenschappelijk gezien de schade van het verlies beperkt is.
Inmiddels heeft de wetenschap van de evolutie van de mens, geholpen door vele vondsten overal ter wereld, zich verder ontwikkeld. Tegenwoordig rekent men de Pekingmens tot een vertegenwoordiger van de soort Homo erectus, die vanaf ongeveer 1.500.000 jaar geleden in Afrika leefde. Later verpreidde de Homo erectus zich ook over het Euraziatische continent.
Volgens de meest recente inzichten, gebaseerd op de “Out of Africa”-theorie van de evolutie van de mens, is de Homo erectus (en dus ook de Pekingmens) waarschijnlijk sinds ongeveer 100.000 jaar uitgestorven en is er een nieuwe mensensoort (Homo sapiens) ongeveer 60.000 jaar geleden vanuit Afrika naar alle continenten uitgezwermd. Sommige wetenschappers en de officiele Chinese media (zie o.a. China.org.cn) houden het echter nog op de oudere, maar wel aantrekkelijke theorie, dat de moderne Chinezen directe nazaten zijn van de Pekingmens (en dus op een 600.000 jaar oude beschaving kunnen bogen)!
Deze theorie (de ‘multiregionale-theorie’) wordt momenteel nog slechts door een kleine minderheid van wetenschappers aangehangen.
U leest meer over de details op de betreffende pagina's.
[lees verder]
Laatst gewijzigd op:
25-9-2009
|
reageren
